Het "Openluchttheater van Diest" verhuist naar de "Barenbergseweg in Schaffen"!!

Van in de naoorlogse jaren kent iedere Diestenaar en ook ver daarbuiten het "Openluchttheater" in het Warandepark.

Vele festiviteiten hebben er plaatsgevonden en vinden er nog plaats.                                                                   Men mag zeggen dat deze plaats het cultuurleven van Diest heeft mee bepaald!

Muziekuitvoeringen, opera's, prijsuitreikingen, schoolvoorstellingen het heeft er allemaal de revue

gepasseerd in deze toch wel unieke omgeving.

Moge juist dit theater de inspiratiebron zijn van René en Rosette Knockaert om ook hun tuin in trapvorm naar analogie van....op de Barenbergseweg in Schaffen aan te leggen.

Dat dit geen evident werkje is en was kan men hier afleiden uit de beelden

Terreinstudie, keuze van vorm, aanleg en helling, afbakening met tijdsbestendige materialen, nivellering - zoals alleen een man van het vak dat zou doen-. het komt allemaal aan de orde!

Zelfs semi automatische bevloeiing behoort tot de moderne aanpak van zulk een tuinaanleg.

Maar dan "last but not least"  de bestudeerde aanplanting. Ook hier werd  met de meeste zorg en technische ondersteuning van tuincentra voor de gepaste invulling gezorgd.

Terecht fier op het resultaat wachten we met zijn alleen op de lente om met nog met meer respect te kunnen kijken naar het resultaat.

René en Rosette mogen nu al trots zijn op het gepresteerde!

 

Dat gebeurt er nu in de Demerstraat!

Inderdaad: De Demer werd weer opengelegd.

Hierdoor komen er veel huizen weer aan het water te liggen en kunnen de inwoners genieten van "water in de stad".

Door de werken werden ook verschillende huizen beschadigd - zelfs bouwvallig-.

Dit werd gedeeltelijk door de overheid vergoed.

Charlotte koop zo een huisje dat gedeeltelijk onbewoonbaar was  dus....een hele uitdaging!!

Het huis heeft langs zijn gevel een "brandgang" zodat de brandweer in die tijd demerwater kon gebruiken om de vroegere branden te blussen.

Charlotte en haar vader met raad van Alexander en een mooi plan met veel moed aan de slag.

Van riolering had men in die tijd ook nog niet gehoord met had immers de Demer achter het huis lopen en die zorgde wel voor een oplossing.

Funderingen waren ook niet voorzien en hiervoor werd het nodige materiaal aangevoerd.

Een stevige ploeg om een funderingsplaat te gieten.

En dan begon de wederopbouw. Er werd gekozen voor een houtskeletbouw

Met heel veel vragen werd er uitgekeken naar de volgende uit te voeren werken.

Charlotte pauseert al fier op het eerste resultaat.

Een echte.....

bouwvakker!!

Met resultaat dat mag gezien worden!

Moderne afwerking vraagt moderne materialen  waarbij isolatie heel belangrijk is.

Drie etages moeten er zo gemaakt!

Het dak is....heel hoog en een goede stelling is geen overdreven luxe maar ....een kloeke dakwerker komt ook zeker van pas....is het niet Charlotte?

We wensen Charlotte en haar papa veel moed, uithouding, creativiteit en dan zien we het wel goed komen!Maar we begrijpen wel heel goed de bezorgde blik die Charlotte naar de toekomst werpt.We duimen en blijven het enthousiast volgen!

Van "Klompenwinkel" tot "NOÏA" in Diest

In de uitvalswegen van Diest waren toentertijd talrijke klompenwinkels zodat de mensen uit de aanliggende gemeenten op een gemakkelijke manier een paar klompen konden meenemen wanneer ze huiswaarts keerden.

In het bovenste gedeelte van de Leuvensestraat op nr 70 was dat niet anders. 

Wanneer Willem één van deze panden kocht was dit huis ook bekend als dit van de "Kolenboer" en was de glorietijd van de klompen al een tijd voorbij.

Verbouwen van zulk een gebouw tot een prachtige woning was een uitdagend project dat veel creativiteit en doorzetting gevraagd heeft maar het resultaat is "knap".

 

Het winkelgedeelte  werd op een originele manier verbonden met de omgebouwde stallingen. 

Behouden wat mogelijk was en integreren in een esthetisch geheel was de opdracht.

 Kijken we even mee naar dit resultaat.

Alleen....de twee winkelruimtes aan de straatzijde hadden nog niet de juiste bestemming maar....die werd ingevuld wanneer advocaat Sien Beckers geraakt werd door de verwezenlijkte verbouwing en zij een geschikt bureel zocht voor haar advocatenpraktijk.

Overleg, planning en uitvoering was voor de firma CAELS en Partners een uitdaging die ze graag aangrepen en zo....geschiede! 

Het pand werd ingericht en  aangekleed. Voor de buitenzijde werd inspiratie gehaald uit Parijse speciaalzaken. Met houten panelen werden de bestaande kunstmarmeren omlijstingen van de vitrines aangekleed om alzo een stuk authenticiteit aan het gebouw terug te brengen. 

Dat er met Sien de juiste keuze als advocaat gemaakt werd volgde snel.

NOÏA is de naam van haar kantoor en deze naam heeft een hele filosofie in zich.

Noïa zou voor nieuw staan en Noïa zou afgeleid zijn van "Pronoïa" wat het omgekeerde betekend van "Paranoïa".

Hiermee wil Sien het omgekeerde meegeven van de "bezorgdheid" die elk advocatenbezoek normaal met zich meebrengt.

In plaats van het paranoïa gevoel zou je na een bezoek bij haar moeten buitenkomen met een gevoel van perspectief voor een positieve oplossing voor elk persoonlijk probleem.

Voor deze visie staat Sien en hiervoor werkt ze bij het uitvoeren van haar advocatenambt.

Dit belooft voor de toekomst en de uitbouw van haar kantoor en we wensen haar dan ook alle succes met haar nieuwe uitdaging en de "Ideeën" er achter.

Vanuit haar nieuwe werkplaats kijkt Sien Beckers positief haar toekomst  en die van "NOÏA" tegemoet.

 

Papaver festival!

Uiteindelijk komen ze toch "de Lentebloemen"!

We hebben er, door het mindere weer,  even moeten op wachten maar nu kleuren ze elke berm, die zich respecteert, met vurige kleuren.

Door de vele wandelactiviteiten van dit moment worden ze dan ook door heel wat amateurfotografen opgemerkt en vast gelegd.

Ook in onze tuin doen ze hun uiterste best om op te vallen tussen de "lentebloeiers".

Samen met de korenbloemen vormen ze een onlosmakende twee-eenheid die ook wij erg kunnen appricieren.

In onze tuin duiken er van die reuze-exemplaren op waar je helemaal niet kan naast kijken.  Ze doen ook hun best om hun "maanzaad" in overvloed te produceren en....misschien heeft dat wel zijn doel,!!

Wanneer de zon dan, mede haar best doet, om door de flinterdunne blaadjes te schijnen kunnen we ons fototoestel helemaal niet meer loslaten. 

Dat ook insecten aangetrokken worden door deze kleurenpracht is niet te verwonderen.

"Papavers", het is weliswaar maar enkele dagen, maar we genieten intens van je rode kleur, je frêle structuur en je kracht om elk jaar opnieuw onze oprechte bewondering op te wekken.